Pathé vertoont niet alleen films, maar ook ‘live on screen’ registraties van muziekvoorstellingen en opera’s.

De voorstellingen vinden daarom soms ook op verschillende dagen van de week plaats. Ook de aanvangstijd verschilt soms. Er is een vaste ticketprijs van € 7,50. Daar krijgt u ook koffie of thee met iets lekkers voor. Voor meer informatie klik hier.


Op maandag 27 mei kunt u genieten van Dialogues des Carmélites van Francis Poulenc.

Dialogues des Carmélites 1 Dialogues des Carmélites 2

Frankrijk gaat een onzekere tijd tegemoet, en het volk komt in opstand.
De onzekere depressieve Blanche de la Forse besluit op aanraden van haar vader de Markies de la Forse Karmelietes te worden. Ze mag intreden in het klooster als novice, maar de Priores waarschuwt haar dat het niet de bedoeling is om het klooster als vluchtplaats te zien. Angst voor de buitenwereld is niet het juiste motief.
De vrolijke Soeur Constance wordt haar steun en toeverlaat. Ze vertelt Blanche dat ze een visioen heeft gehad, waarin ze allebei heel jong sterven. Dit maakt Blanche bang, en haar angst wordt nog groter als zij de doodsstrijd ziet van een oude Priores, die niet vredig kan sterven. Zij vertelt over een ongewijde kapel en een vernield altaar.
Het lichaam van de Priores is opgebaard, en Blanche durft niet alleen bij haar te blijven, maar als zij de kapel wil verlaten wijst Mère Marie haar terecht. Wanneer Blanche en Constance bloemen naar het graf brengen, hebben zij het over de onwaardige dood van de Priores. Volgens Constance is het of de non de dood van iemand anders heeft beleefd. Er breekt een periode aan van terreur, voornamelijk gericht tegen de Adel en de Geestelijken, die nu extra op hun hoede moeten zijn.

De broer van Blanche probeert naar huis te halen, maar ze besluit te blijven. Het priesterschap wordt verboden en het klooster wordt tenslotte gesloten.
Nadat het klooster is verwoest, vraagt Mère Marie de nonnen of ze martelares willen worden. Er volgt een geheime stemming. Constance vermoedt dat Blanche niet mee wil doen en stemt daarom ook tegen. Als echter blijkt dat zij de enige is die ‘nee’ heeft gezegd, komt zij terug op haar besluit. Bij het afleggen van de gelofte van martelaarschap wordt Blanche bang en vlucht weg uit het klooster. Zij gaat als dienstmeid werken in haar vroegere ouderlijk huis. De Markies, haar vader is onthoofd. Mère Marie ook verkleed, komt haar opzoeken en zegt haar dat zij wel haar leven heeft gered, maar niet haar ziel.
De Karmelietessen zijn opgepakt en zitten in de gevangenis in afwachting van hun veroordeling. Madame Lidoine spreekt hen moed in. Onder de menigte op de Place de la Révolution, waar de guillotine is opgesteld is ook Blanche. De ene non na de andere beklimt het schavot, en de laatste is Constance. Nog voor ze onthoofd wordt, ziet ze dat Blanche haar op het schavot volgt en rustig haar dood aanvaardt. Ze sterft met het laatste vers van 'Veni creator spiritus’ op haar lippen.